melancholy.. yah yah..
hay nako.. eto..online ako.. tas andami ko naiiisip kanina.. ngayon. wala na laman utak ko.. hay.. nakatinging lang ako sa onitor.. wala.. just staring at it. walang sense..
andami kong gustong sabihin.. andami kong problema. andami kong kailangan isipin.. nakakainis.. nakakasawa.. hay.. parang pag ganitong times.. gusto ko mawala.. siguro ganito nararamdaman ng mga tao bago sila nagpapakamatay.. pero wag kayo mag-alala.. di pa ko ganun katapang para sa isang suicide attempt.. haha..
nagrecollection nga pala yung batch kahapon.. hehe..a ng cute ni father.. andami nyang jokes.. haha.. tas ayun.. kinakabahan talaga ako nung papunta palang ako ng school.. eh kasi makikita ko na siya after forever.. haha.. eh sabi ko over na ko.. tas hanggang kahapon, naniwala ako sa idea na yun.. na over na ko.. naisip ko nung nakita ko siya na wala na talaga.. tas sinabi ko pa sa limang trusted friends yun.. na wala na talaga.. pero wala namang sense kasi sabi nila lahat hindi sila naniniwala.. haha..tas nakatunganga na naman ako.. ansaket saket pa naman ng ulo ko ngayon.. haha...
tas ayun.. kanina, nung practice para sa grad song.. nrealize ko.. antanga ko talaga.. i mean.. haha.. lagi ko naman sinasabi yun pero di ko naman talaga feel na tanga ko di ba? haha. .=p pero ngayon kasi. haha.. nas0brahan ata ako sa kakasabi.. ngakatotoo tuloy.haha.. kasi sinasabi ko over na k.. so baka nga oo.. tas narealize ko, umaasa pa pala ako na babalik din sa dati yung friendship namin.. eh mukaha namang walang nangyayari.. i mean wala talaga.. parang we're ever distant now than before.. di nga kai maxado naguusap eh.. so malungkot di ba? so ayun.. bigla k na lang naisip.. na sabihin na alng sa kanya.. or wag na gumawa ng efforts na itago pa. na hayaan ko nang malaman niya.. kasi kaya ko alng naman hindi inaamin kasi maka masira ung friendship namin eh.. eh parang ganun na rin yung nagyayari.. bawat aarw na nagdadaan parang palayo na siya ng palayo.. paliit ng paliit yung halaga ko sa mundo niya. so sumagi na lang sa isip ko na malaman niya na sana para wala na akong tinatago.. para wala akong pag sisihan pag nagkahiwalay na kami.. kasi sobrang ako yung tao na aaw magsisi sa mga bagay na may chance akong gawin tas hindi ko ginawa.. at risk yung friendship. oo.. pero kung iisipin talaga, sana noon ko pa narealize na maaapektuhan talaga yung friendship.. bago ko hinayaan na puso ko na lang yung magpasya sa kung ano nga yung mararamdaman ko sa kanya.. tas wala lang.. iyak lang minsan kasi parang ang layo layo na talaga namin sa isat isa.. haha.. tas ang weird na pag magkasama kami kasi hindi na kami naguusap.. tas minsan pa ang sama nya na saken.. parang minsan feeling ko ayaw na niya ako around.. well.. sabi nila paranoid lang daw ak.. pero feleing ko talaga ganun eh.. di naan kais siya ganito saken dati eh.. ang lungkot lungkot lang.. siguro nga pag nagkaroon ng chance hahayaan ko na lang na malaman na niya.. haha..tutal naman sabi nila obvious naman daw eh.. bahala na..
andami kong gustong sabihin.. andami kong problema. andami kong kailangan isipin.. nakakainis.. nakakasawa.. hay.. parang pag ganitong times.. gusto ko mawala.. siguro ganito nararamdaman ng mga tao bago sila nagpapakamatay.. pero wag kayo mag-alala.. di pa ko ganun katapang para sa isang suicide attempt.. haha..
nagrecollection nga pala yung batch kahapon.. hehe..a ng cute ni father.. andami nyang jokes.. haha.. tas ayun.. kinakabahan talaga ako nung papunta palang ako ng school.. eh kasi makikita ko na siya after forever.. haha.. eh sabi ko over na ko.. tas hanggang kahapon, naniwala ako sa idea na yun.. na over na ko.. naisip ko nung nakita ko siya na wala na talaga.. tas sinabi ko pa sa limang trusted friends yun.. na wala na talaga.. pero wala namang sense kasi sabi nila lahat hindi sila naniniwala.. haha..tas nakatunganga na naman ako.. ansaket saket pa naman ng ulo ko ngayon.. haha...
tas ayun.. kanina, nung practice para sa grad song.. nrealize ko.. antanga ko talaga.. i mean.. haha.. lagi ko naman sinasabi yun pero di ko naman talaga feel na tanga ko di ba? haha. .=p pero ngayon kasi. haha.. nas0brahan ata ako sa kakasabi.. ngakatotoo tuloy.haha.. kasi sinasabi ko over na k.. so baka nga oo.. tas narealize ko, umaasa pa pala ako na babalik din sa dati yung friendship namin.. eh mukaha namang walang nangyayari.. i mean wala talaga.. parang we're ever distant now than before.. di nga kai maxado naguusap eh.. so malungkot di ba? so ayun.. bigla k na lang naisip.. na sabihin na alng sa kanya.. or wag na gumawa ng efforts na itago pa. na hayaan ko nang malaman niya.. kasi kaya ko alng naman hindi inaamin kasi maka masira ung friendship namin eh.. eh parang ganun na rin yung nagyayari.. bawat aarw na nagdadaan parang palayo na siya ng palayo.. paliit ng paliit yung halaga ko sa mundo niya. so sumagi na lang sa isip ko na malaman niya na sana para wala na akong tinatago.. para wala akong pag sisihan pag nagkahiwalay na kami.. kasi sobrang ako yung tao na aaw magsisi sa mga bagay na may chance akong gawin tas hindi ko ginawa.. at risk yung friendship. oo.. pero kung iisipin talaga, sana noon ko pa narealize na maaapektuhan talaga yung friendship.. bago ko hinayaan na puso ko na lang yung magpasya sa kung ano nga yung mararamdaman ko sa kanya.. tas wala lang.. iyak lang minsan kasi parang ang layo layo na talaga namin sa isat isa.. haha.. tas ang weird na pag magkasama kami kasi hindi na kami naguusap.. tas minsan pa ang sama nya na saken.. parang minsan feeling ko ayaw na niya ako around.. well.. sabi nila paranoid lang daw ak.. pero feleing ko talaga ganun eh.. di naan kais siya ganito saken dati eh.. ang lungkot lungkot lang.. siguro nga pag nagkaroon ng chance hahayaan ko na lang na malaman na niya.. haha..tutal naman sabi nila obvious naman daw eh.. bahala na..
posted by ivy @ 5:14 AM
0 Comments:
Post a Comment
<< Home